రేపు ఉన్న ప్రేమ
The love that has a tomorrow: terminal illness and the wedding
In English: The love that has a tomorrow: terminal illness and the wedding. A modern Telugu Vikram-Bethala story retold for 2025 readers — one dharmic question, one verdict, and one Sanskrit principle at the climax.
ఒక వంద రాత్రుల తర్వాత — రచయిత మాట
2026 February 14, Valentine's Day రోజు, నేను Durgam Cheruvu cable bridge మీదుగా ఒక evening walk చేస్తున్నా. Hyderabad లో ఆ bridge మీద సాయంత్రం 6:30 కి అద్భుతమైన ఒక light show మొదలవుతది — అందరికీ తెలుసు, కానీ ఆ రోజు నేను ఒక couple ని గమనించా. అతను ఆమె wheelchair ని మెల్లగా push చేస్తున్నాడు. ఆమె తలమీద ఒక silk scarf — chemo తర్వాత జుత్తు రాలిపోయిన తర్వాత కట్టుకునే రకం. ఇద్దరి వేళ్ళూ entangled. ఆమె laughing, అతను ఆమె photo తీసుకుంటున్నాడు ఆ blue bridge lights ముందర.
నేను walking ఆగి, pretend చేసినా ఫోన్ చూస్తున్నట్టు — నిజానికి వాళ్ళని observe చేస్తున్నా. Ten minutes పైనే. అతను ఒకటే sentence repeat చేస్తున్నాడు: "You're beautiful. You're beautiful. You're beautiful." ఆమె "ఇంక చాలు రా" అని తెలుగులో నవ్వుతూ అంది.
ఆ మాట నన్ను ఆపింది.
(ఇలాంటి మరో కథ: పోటీ పరీక్ష మోసం)
"ఇంక చాలు రా" — ఆమె ఎందుకు అలా అంది? "ఇంక చాలు" అంటే — ఇంకా ఎన్ని సార్లు చెప్పాలి? లేక — "నేను ఇప్పుడు beautiful గా లేను, మీరు చెప్పినా నమ్మలేను" అని? లేక — "ఇంకా ఎన్ని రోజులు మిగిలాయో తెలియని ఈ స్థితిలో, ఆ sweet nothings నాకు బరువు"?
నేను తర్వాత Apollo Hospitals Jubilee Hills వద్ద ఒక oncology social worker తో మాట్లాడా (పేరు share చేయను — ఆమె request). ఆమె చెప్పింది: "2024-2025 లో stage IV ovarian, pancreatic cases లో 40% లో పెళ్ళిళ్ళు postpone అవుతున్నాయి. కుటుంబం తరపు నుంచి pressure — 'ఇంకా మంచిది రావచ్చు'. Patient తరపు నుంచి ఎదురు pressure — 'నాకు రేపు లేకపోతే, ఈ రోజు ఉంది'."
ఈ కథ అక్కడ మొదలైంది. Vikram-Bethal series లో ఇది నూరవ రాత్రి. చివరి కథ. నేను ఈ కథ ఎలా చెప్పాలో ఆలోచిస్తూ ఆ bridge మీదే మూడు గంటలు ఉండిపోయా. కథ వస్తుంది కానీ, కథ చెప్పే హక్కు ఉందా అన్న doubt తో.
(ఇలాంటి మరో కథ: కర్ణాటక సరిహద్దు భూమి)
ఇప్పుడు చెప్తా.
🌑 రాత్రి, చెట్టు, చితి
ఆ రాత్రి Vikram శవాన్ని భుజం మీదికి ఎత్తుకుంటున్నప్పుడు — ఒక క్షణం ఆగాడు. వంద రాత్రులు. ఒకే చెట్టు. ఒకే శవం. ఒకే ghost. ఒకే నడక.
విక్రమ్: (నిశ్శబ్దంగా) "బేతాళా... ఈ రాత్రి ఏదో వేరే feel అవుతుంది రా."
బేతాళుడు: (నిట్టూర్పుతో — కానీ ఈసారి playful కంటే soft గా) "రాజా... నీకూ తెలుస్తుందా? నాకు కూడా అలాగే అనిపిస్తుంది. వందో రాత్రి. నేను నీకు వందో కథ చెప్తా. తర్వాత ఏం జరుగుతదో నాకూ తెలీదు. కానీ ఈ కథ — ఇది నాకు చాలా favourite."
(ఇలాంటి మరో కథ: Ashram నిజం)
విక్రమ్: "ఎందుకు?"
బేతాళుడు: "ఎందుకంటే ఈ కథలో ఎవరూ తప్పు చేయరు, రాజా. నలుగురూ correct గానే ఆలోచిస్తారు. కానీ నలుగురూ ఒకరితో ఒకరు disagree అవుతారు. చూడు."
🔥 కథ: Priyanka, Rohit, Ramayya గారు, Dr. Anand
బేతాళుడు: Priyanka. పేరు విన్నవ్? ఈ series లో మొదటి కథలో కూడా ఒక Priyanka ఉంది, గుర్తుందా? అది వేరే అమ్మాయి. ఇది వేరే. ఈ Priyanka, Warangal అమ్మాయి. Madhapur లో Microsoft offshoot లో senior software engineer. వయసు 29. 2024 June లో Apollo Hospitals Jubilee Hills లో ఒక routine gynae check-up కి వెళ్ళింది. వెళ్ళేటప్పుడు ఒక normal sunday. వచ్చేటప్పుడు — CA-125 marker elevated. Follow-up CT. Pelvic mass. Biopsy.
Stage III-C ovarian carcinoma, clear-cell histology.
Doctor చెప్పాడు: "Aggressive chemo, surgery, possibly bone marrow involvement లేకపోతే 18-24 months median survival. With full response to platinum-based therapy — maybe longer. No guarantees."
Priyanka కి Rohit తో engagement జరిగి నాలుగు నెలలే. Rohit — Hitech City లో ఒక SaaS startup founder. "Kriyopath" అని పేరు. Series A close చేసిన బుల్లి startup. 31 సంవత్సరాలు. ఇద్దరూ college days నుంచి తెలుసు.
Diagnosis తర్వాత మూడు రోజులు Priyanka ఎవరితోనూ మాట్లాడలేదు. నాలుగో రోజు Rohit ఇంటికి వచ్చాడు. ఆమె చెప్పింది: "Rohit, మనం engagement break చేసుకుందాం. నీకు నేను కావాలి అనే అని నీకు అనిపించట్లేదు ఇప్పుడు. నేను release చేస్తున్నా నిన్ను."
రోహిత్: (shocked, గట్టిగా) "Priyu... what nonsense రా? నేను break చేసుకుంటానని ఎలా అనుకున్నావ్? మనం పెళ్ళి చేసుకుందాం. ఈ December లోనే. Medical treatment నేను చూస్తా."
ప్రియాంక: (nidhānangā) "Rohit, నువ్వు ఒక startup founder. నీ life ahead. నేను 18 months లో... ఏం జరుగుతదో తెలీదు. నీకు widower status ఎందుకు? ఆలోచించు."
రోహిత్: "ఆలోచించట్లేదు. చేసుకుంటున్నాం. అంతే."
బేతాళుడు: ఇది simple గా resolve అయినట్టు అనిపించింది, రాజా. కానీ ఇక్కడే ఇంకో ముగ్గురు enter అవుతారు.
Priyanka తండ్రి — Ramayya గారు
బేతాళుడు: Ramayya గారు. Warangal లో retired irrigation department supervisor. వయసు 63. Priyanka ఒక్కగానొక్క కూతురు. ఆయనకు diagnosis తెలిసినప్పుడు ఆయన ఒక్కడే Warangal రైలు ఎక్కి వచ్చారు. Rohit-Priyanka meeting తర్వాత రెండు రోజులకి.
రామయ్య: (soft telugu, కళ్ళల్లో నీరు తిప్పుతూ) "అమ్మా... నువ్వు పెళ్ళి చేసుకోవద్దు రా. ఇప్పుడు కాదు. Treatment అయ్యాక, response వచ్చాక, అప్పుడు చూద్దాం. ఈ boy — Rohit గారు — ఆయన మనస్సు మంచిది. కానీ ఆయనను నువ్వు ఒక burden లా tie చేయకు తల్లీ. ఇది నేను చెప్తున్నా, నాన్నగా."
ప్రియాంక: (కష్టంగా) "నాన్నా... మీరు ఏమంటున్నారో తెలుస్తుందా?"
రామయ్య: "తెలుస్తుంది. నాకు మా ఆవిడ 2019 లో breast cancer తో పోయింది, గుర్తుందా? ఆ మూడు సంవత్సరాలు నేను కోల్పోయిన — ఆ weight — నాన్నకి తెలుసు అమ్మా. ఆ weight ఇంకో మనిషి మీద — ఇప్పుడే పెళ్ళైన మనిషి మీద — పెట్టకు. ఆయన remember చేసుకోవాలి నిన్ను joy గా. Wife గా ఎంత బాగా care చేశాడు అని కాదు."
బేతాళుడు: చూశావ్ రాజా? తండ్రి perspective. ఆయన selfish కాదు. ఆయన son-in-law ని protect చేద్దామని చూస్తున్నాడు. ఆయన self-inflicted experience నుంచి మాట్లాడుతున్నాడు.
Rohit తండ్రి — Hitech founder బామ్మర్ది
బేతాళుడు: Rohit తండ్రి, Mohan Rao గారు. Banjara Hills లో retired IAS officer. ఆయన reaction వేరే. ఆయన Rohit ని ఒక week తర్వాత dinner కి పిలిచారు. Conversation ఇది:
Mohan: "రోహిత్, నేను నీ decision ని respect చేస్తాను. But listen to me one thing — నేను IAS గా service చేశాను 35 years. నేను లెక్కలు చూస్తా. Emotion with data. Priyanka treatment — best case 10 years. Worst case 8 months. Insurance తో నీ startup cap table మీద impact ఎంత? Investors ఏం అనుకుంటారు founder personal crisis లో ఉన్నప్పుడు? నీ Series B valuation మీద ఎంత effect?"
రోహిత్: (గట్టిగా) "Daddy — మీరు serious గా అంటున్నారా? నా fiancée cancer లో ఉంది, మీరు valuation గురించి మాట్లాడుతున్నారా?"
Mohan: "నేను chilled గా మాట్లాడట్లేదు. I'm being honest. నేను 35 years service లో ఒక విషయం నేర్చుకున్నా — love is the first thing people bring to a decision, and the last thing that holds up in court. Priyanka ని deep గా support చేయ్. Best treatment. Jubilee Hills, Tata Memorial, AIIMS Delhi — ఎక్కడైనా. But marriage? That's a legal contract. Timing wrong."
బేతాళుడు: రాజా, ఈ తండ్రి cruel గా sound అయితాడు. కానీ ఆయన వాదం clear. ఆయన son ని next 10 years లో చూస్తున్నాడు — ఒక young widower గా, startup founder గా, depression తో struggle అవుతూ. ఆయన తప్పు చెప్తున్నాడా? లేదు. ఆయన correct fear లేవనెత్తుతున్నాడు.
Dr. Anand — Quiet Doctor
బేతాళుడు: ఇప్పుడు నాలుగో character. Dr. Anand. Apollo Jubilee Hills లో medical oncologist. 44 years. AIIMS Delhi alumni. Priyanka treating physician.
Rohit ఒక రోజు Dr. Anand ని confidentially కలిసాడు. ఆయన అడిగాడు: "Doctor, నేను ఈ December లో పెళ్ళి చేసుకుందాం అనుకుంటున్నా. Priyanka కి stress అవుతుందా? Treatment కి affect అవుతుందా? నాకు honest గా చెప్పండి."
Dr. Anand silent. కొద్దిగా time తీసుకుని, ఆయన చెప్పాడు:
Dr_Anand: (measured, thoughtful) "Rohit gaaru, నేను doctor గా మీతో ఒక విషయం share చేస్తా. నేను last 18 years లో 400+ young cancer patients treat చేశా. వాళ్ళలో 60+ మంది mid-treatment లో పెళ్ళిళ్ళు చేసుకున్నారు. Outcomes data నాకు తెలుసు. Stress — yes, it's real. But a patient's sense of being loved, of having a future-oriented commitment — it correlates with treatment adherence, with immune markers, with overall survival. నేను DCGI approved clinical trials లో data చూశా."
రోహిత్: "అంటే, మీరు marriage recommend చేస్తున్నారా?"
Dr_Anand: (pause) "అలా కూడా చెప్పట్లేదు. నేను ఇంకో angle చెప్తా. Priyanka ఒక అదృష్టవంతురాలు — నీలాంటి committed partner ఉన్నాడు. కానీ, Rohit gaaru... cancer treatment cycles unpredictable. First line chemo works? Great. Doesn't work? Second line. Doesn't work? Third line. Surgery. Bone marrow transplant considerations. ప్రతి step లో patient exhausted. ఈ 18 months లో పెళ్ళి — as a ceremony — planning, guests, rituals — that's a significant physical drain on her. నాకు clinical perspective — ceremony postpone చేయి. Commitment keep చేయ్. Register marriage కూడా చేయ్, if you want legal status for medical decisions. But big wedding? Don't drain her."
బేతాళుడు: రాజా, ఇప్పుడు చూశావా? ముగ్గురూ వేరే వేరే direction లో చెప్తున్నారు. Rohit: "Let's do it now." Ramayya: "Don't do it at all — release him." Mohan: "Don't do it now, maybe never." Dr. Anand: "Commit but skip the ceremony."
ఇప్పుడు Priyanka ఏం చేయాలి?
💔 ఆమె నిర్ణయం
బేతాళుడు: Priyanka కి ఇది decide చేయడానికి ఒక month ఉంది. Treatment start అవుతున్నాది. Chemo first cycle 2024 July 15. ఆమె మూడుసార్లు Rohit తో మాట్లాడింది. రెండుసార్లు తండ్రి తో. ఒక్కసారి Dr. Anand తో direct గా.
తర్వాత ఆమె ఒక weekend Warangal వెళ్ళింది — తండ్రి ఇంట్లో. తల్లి photo ముందర దీపం పెట్టి, ఒక గంట కూర్చుంది. రాత్రి తండ్రితో dinner చేస్తూ చెప్పింది:
ప్రియాంక: "నాన్నా... నేను Rohit తో పెళ్ళి చేసుకుంటున్నా. December లో. Register marriage. No big ceremony. కేవలం మీరు, Rohit family, ఇరవై మంది friends. Apollo hospital బయట ఒక small mandapam. Pellikoduku-pellikuthuru తో simple."
రామయ్య: (long silence) "అమ్మా... నేను explain చేశా కదా... ఆ boy future..."
ప్రియాంక: "నాన్నా. మీరు అమ్మతో పెళ్ళి ఎందుకు చేసుకున్నారు? Simple question."
రామయ్య: (surprised) "ఎందుకు అంటే... ప్రేమ. Commitment. ఆమెతో జీవితం share చేసుకోవాలని."
ప్రియాంక: "ఎన్ని years అని అనుకున్నారు?"
రామయ్య: (silent)
ప్రియాంక: "అమ్మ ఆరు years వెళ్ళిపోయింది. మీకు ఆ ఆరు years regret ఉందా?"
రామయ్య: (కళ్ళల్లో నీరు) "...లేదు తల్లీ. ఆ ఆరు years — అది నా జీవితంలో అత్యంత precious time. Cancer తో అయినా."
ప్రియాంక: "నాన్నా. మీరు అమ్మకి ఒక gift ఇచ్చారు — wife status లో జీవించి, భర్త చేతిలో చనిపోయే gift. నేను అది Rohit కి ఇవ్వనివ్వండి. ఆయన husband status లో నన్ను care చేయాలి అంటున్నాడు. ఆయనకు ఆ right ని deny చేసే అధికారం నాకు, మీకు, Mohan uncle కి, Dr. Anand కి — ఎవరికీ లేదు."
బేతాళుడు: ఆ dinner టేబుల్ మీద Ramayya గారు silent. రెండు నిమిషాలు. తర్వాత ఆయన చేయి చాచి కూతురి చేయి పట్టుకున్నారు.
రామయ్య: "సరే అమ్మా. నువ్వే correct. నేను wrong."
🕉️ 2024 December 21, Winter solstice
బేతాళుడు: పెళ్ళి జరిగింది రాజా. Apollo Jubilee Hills నుంచి 500 meters దూరంలో, ఒక small community hall లో. 22 మంది. Priyanka scarf తో — అప్పటికే రెండు chemo cycles పూర్తి. కొద్దిగా weak. కానీ ఆమె నవ్వుతూ ఉంది. Saree red, borders gold. Rohit సూట్ — navy blue.
Mohan గారు వచ్చారు. చివరి moment లో. Event మొదలయ్యాక Rohit తండ్రి గారు ఒక corner లో నిలబడి, Priyanka వైపు చూస్తూ, నెమ్మదిగా నవ్వారు. తన కొడుకు ని embrace చేసి, ఏదో చెప్పారు. తర్వాత Rohit బయటకు వచ్చి, Priyanka తండ్రితో cheers చేశాడు.
Dr. Anand కూడా వచ్చారు. ఆయన Priyanka మెడలో ఒక silver chain wellness symbol తో wrap చేశారు. చెప్పారు: "Outcome data నేను చూడలేదు. నేను ఈరోజు చూస్తున్నా."
Priyanka-Rohit seven months తర్వాత 2025 July 8 న — Apollo లోనే — hospital room లో ఒక anniversary dinner చేసుకున్నారు. Room service biryani, ఒక candle. Priyanka weak. బోన్ marrow involvement confirm అయ్యింది. Third-line treatment planning.
2025 September 18, ఆమె వెళ్ళిపోయింది.
Rohit ఆమె మెడలోని మంగళసూత్రాన్ని, ఆ silver chain ని, ఒక wooden box లో పెట్టాడు. Startup — continuing. Investors understood. Series B closed 2026 January.
❓ బేతాళుడి ప్రశ్న
బేతాళుడు: ఇప్పుడు చెప్పు రాజా. ఈ కథలో ఎవరు correct?
Priyanka — who said "I'll take the year I have and give it to him as a wife"?
Rohit — who said "Don't release me, I choose this"?
Ramayya — who tried to protect the boy from what he himself had borne?
Mohan — who saw a ten-year shadow over his son's life?
Dr. Anand — who said "Commit yes, ceremony no"?
నాలుగుగురిలో ముగ్గురు ఒక way చెప్తున్నారు, ఒకడు ఇంకో way. Priyanka opposition face చేసింది and still went ahead. ఆమె right నా? తండ్రి wrong నా? Mohan heartless నా? Doctor over-clinical నా?
జవాబు చెప్పు రాజా. లేకపోతే — (నిట్టూర్పు) — వంద రాత్రులైనా — నా condition మారదు.
👑 విక్రముడి జవాబు
విక్రమ్: (చాలా సేపు silent గా నడుస్తూ, బేతాళ భారంతో)
విక్రమ్: "బేతాళా... ఈ కథ నన్ను ఆపింది. నేను వంద కథల్లో ఎక్కడా ఇంత కష్టంగా feel అవ్వలేదు. ఎందుకంటే — నాలుగుగురూ correct."
బేతాళుడు: (సాఫ్ట్ గా) "చెప్పు రాజా."
విక్రమ్: "Priyanka correct — because her life is hers. ఆమె తన remaining time ని ఎలా live చేయాలో decide చేసే hakku ఆమెది. Autonomy. ఒక adult consenting human.
Ramayya గారు correct — because a father who watched his wife die of cancer knows the weight of that love-with-no-tomorrow. ఆయన Priyanka ని protect చేయట్లేదు. ఆయన Rohit ని protect చేస్తున్నాడు. ఆయన Rohit కి తన self ని see చేసుకుంటున్నాడు.
Mohan గారు correct — because a parent's duty includes asking hard financial questions that love doesn't want to ask. Marriage legal contract. Business has shareholders. He's not wrong to think practical. వాదం crude గా sound అయ్యింది, but the underlying concern is real.
Dr. Anand correct — because his compromise — commit but skip ceremony — is the most clinically grounded. ఆయన third path ఇచ్చాడు. Medical wisdom lo emotion balance చేశాడు.
వీళ్ళంతా correct. But only one of them gets to live the next 18 months as Priyanka. And that is Priyanka herself."
విక్రమ్: (pause)
విక్రమ్: "ఇక్కడ నేను ఒక Sanskrit principle చెప్తా బేతాళా. Bhagavad Gita Chapter 2, Verse 48. Krishna Arjuna తో — Sukha-duḥkhe same kṛtvā — సుఖదుఃఖాల్ని ఒకేలా treat చేసి, లాభనష్టాల్ని ఒకేలా చూసి, victory-defeat ని ఒకేలా accept చేసి — అప్పుడే yoga.
Priyanka ఇదే చేసింది. ఆమె 'నేను ఎన్ని years బ్రతుకుతా' అన్న calculation వదిలిపెట్టింది. ఆమె 'నేను husband care burden అవుతానా' అన్న calculation వదిలిపెట్టింది. ఆమె 'నాన్న కి, Mohan uncle కి mind change అవుతుందా' అన్న calculation వదిలిపెట్టింది.
ఆమె ఒక్క thing మాత్రమే ఆలోచించింది — ప్రేమ నిజంగా ఉంటే, అది రేపు ఉన్నా లేకపోయినా, ఈ రోజు commitment కి అర్హత ఉంటుంది. మిగిలిన calculations all secondary.
Ramayya గారు లెక్క చూశారు — son-in-law weight. Mohan గారు లెక్క చూశారు — startup valuation. Dr. Anand లెక్క చూశారు — treatment outcomes. Rohit లెక్క చూడలేదు — ఆయన ప్రేమతో మాత్రమే మాట్లాడాడు. Priyanka — ఆమె calculations అన్నీ understand చేసింది, respect చేసింది, అయినా వదిలిపెట్టింది.
Sukha-duḥkhe same kṛtvā — సుఖం, దుఃఖం, రెండూ same. ఆమె Rohit కి ఒక gift ఇచ్చింది: wife status. అది outlive తనను ever chances ఉన్నా, అది తన choice. Rohit ఆ gift accept చేశాడు. That was their dharma."
విక్రమ్: "So my verdict — Priyanka was right to proceed. Her father was right to voice concern and then let it go. Mohan's concerns were valid but not controlling. Dr. Anand's clinical wisdom was useful but not sovereign over Priyanka's autonomy. Rohit was right to refuse release.
ఈ కథలో villain లేరు. Only four kinds of love, each trying to protect someone from something. And one woman who said — 'enough protection. Let me live the life I have as the wife I want to be.'"
🌪️ బేతాళుడు, చెట్టు, మౌనం
బేతాళుడు: (చాలా సేపు silent)
బేతాళుడు: "రాజా... నీ జవాబు correct. నేను ఎగిరి పోవాలి. ఆ rules ప్రకారం."
విక్రమ్: "మరి?"
బేతాళుడు: "కానీ ఈ వంద రాత్రుల్లో నీతో spent చేసిన time — నేను enjoy చేశాను రాజా. నీ patience. నీ philosophy. నీ tiredness. ఈ రాత్రి నేను ఎగిరి వెళ్తున్నాను, కానీ నేను ఒక విషయం చెప్పి వెళ్తున్నా. Priyanka story నీ కథ, నా కథ, ప్రతి మనిషి కథ — మనం అందరూ terminal. మన expiry date మనకి తెలీదు, అంతే difference. ప్రేమ, dharma, choice — these aren't about length of time. They're about depth within time."
విక్రమ్: (soft smile) "Bethala... నువ్వు ఈ వంద రాత్రుల్లో కూడా నేర్చుకున్నావా?"
బేతాళుడు: (నవ్వుతూ) "ఒరేయ్ రాజా, నేను ghost నే కావచ్చు, కానీ ఈ కథలు — ఇవి నీకు చెప్పినన్ని సార్లూ నాకు కూడా రిపీట్ అయ్యాయి. ఒక ghost కూడా ఒక teacher ని teach చేయొచ్చు."
బేతాళుడు ఎగిరి వెళ్ళిపోయాడు. చెట్టు వైపు. Vikram ఒక్కడే నిలబడ్డాడు. తల ఎత్తి చెట్టు వైపు చూశాడు. ఎప్పటిలాగే Bethal మళ్ళీ వేళ్ళాడుతున్నాడు. కానీ ఈసారి Vikram సరే అని step ముందుకు వేయలేదు. ఆయన ఒక్క క్షణం నిలబడ్డాడు. ఒక వంద రాత్రులు. నూటొకటో రాత్రి ఎలాంటిది? ఎవరికి తెలుసు.
విక్రమ్: (soft గా, నిశ్శబ్దంలో) "...Priyanka... Rohit... నా prayers మీ ఇద్దరికీ."
ఆయన చెట్టు వైపు నడిచాడు. ఈ కథ ఇంకా complete కాలేదు. కథలు ఎప్పుడూ complete కావు. కానీ ఈ night — ఈ నూరో రాత్రి — ఇది ఒక breath విరామం.
రచయిత ముగింపు — Sai Kiran
2026 April 23 — ఈరోజు నేను ఈ post finish చేస్తున్నాను. ఇది నా నూరవ story. Season ఒకటి end. ఒక year పైనే weekly గా రాశా. Durgam Cheruvu bridge ఆ February సాయంత్రం ఆ couple — వాళ్ళ పేర్లు నాకు తెలీదు. వాళ్ళు ఈరోజు ఎక్కడ ఉన్నారో నాకు తెలీదు. కానీ వాళ్ళని చూసిన ఆ moment నుంచి ఈ post దాకా — రెండు నెలలు. నేను ఒక medical oncology paper చదివా (DCGI approved trial — young adult cancer outcomes), ఒక social worker తో మాట్లాడా, ఒక palliative care specialist తో coffee తీసుకున్నా, మా Karimnagar లో నా ఒక cousin — ఆమె husband 2023 లో pancreatic cancer లో వెళ్ళిపోయాడు — ఆమెతో రెండు గంటలు మాట్లాడా.
ఈ cousin చెప్పింది: "అన్నయ్యా... నేను wedding postpone చేయలేదు. మేము book చేసిన date కే చేసుకున్నాం. ఆయన wheelchair లో అయినా. మూడేళ్ళ marriage. Regret లేదు. ఆ three years — precious."
ఇది fiction కాదు. ఇది real stories నుంచి drawn.
Next week నుంచి cycle రెండు మొదలవుతుంది. కొత్త hundred stories. కానీ ఈ వంద — నా heart లో permanent. Priyanka, Rohit, Ramayya, Mohan, Dr. Anand — వీళ్ళంతా fictional. కానీ వీళ్ళలాంటి real people Hyderabad లో, Warangal లో, Karimnagar లో, ప్రతి పట్టణంలో ఉన్నారు. మీకు తెలిసిన terminally-ill couple ఉంటే — వాళ్ళ choice ని honor చేయండి. Calculations తో kill చేయకండి. Love has its own math.
Comments లో మీ opinion share చేయండి. మీరు అయితే — ఈ నలుగురిలో ఎవరిని support చేస్తారు?
వంద రాత్రులు. వంద కథలు. Thank you for reading.
— సాయి కిరణ్ / Sai Kiran
Hyderabad, April 2026
