వరంగల్ యువరాణి
The Warangal princess: a bethala katha across the Kakatiya centuries
In English: The Warangal princess: a bethala katha across the Kakatiya centuries. A modern Telugu Vikram-Bethala story retold for 2025 readers — one dharmic question, one verdict, and one Sanskrit principle at the climax.
2025 డిసెంబర్ చివర్లో, వరంగల్ Bhadrakali cheruvu పక్కన కొత్త Rudrama Devi statue unveil అయింది — తొమ్మిది అడుగుల bronze, ఒక చేతిలో కత్తి, ఇంకో చేతిలో అశ్వం లగాం. Telangana tourism minister ఆ రోజు press meet లో "Warangal Fort restoration Phase-3 కి ASI clearance వచ్చింది" అని announce చేశాడు. 2024 లో UNESCO Ramappa Temple ని world heritage site గా maintain చేస్తున్న ASI team ఇప్పుడు Kakatiya Kala Thoranam చుట్టూ excavation continue చేస్తున్నారు. ఆ news చదివిన రోజు రాత్రి, Gachibowli లో ఒక 2-BHK flat లో, Kavitha Kakatiyanagar అనే 31 ఏళ్ళ software engineer తన laptop ముందు కూర్చుని ఒక spreadsheet open చేసింది. Column heading: "Ancestral claims — Hanumakonda cluster." 14 rows. రాత్రి రెండు గంటల వరకు ఆ spreadsheet ని edit చేస్తూనే ఉంది. ఆ tension — ఎనిమిది వందల ఏళ్ళ silence ని break చేయాలా వద్దా అనే tension — ఈ కథకి center. ఈ post రాయడానికి నన్ను నడిపించింది కూడా అదే.
శ్మశానం ఇవాళ quiet గా ఉంది. Bhadrakali cheruvu కి పక్కనున్న old cremation ground — ఇక్కడి పైన, చాలా సంవత్సరాల ముందు, Rudrama Devi యుద్ధంలో పడిపోయిందని ఒక oral legend ఉంది (ASI records దాన్ని confirm చేయలేదు, కానీ వరంగల్ grandmothers ఇప్పటికీ ఆ కథ చెప్తారు). విక్రముడు ఈ ground ని ఎన్నోసార్లు నడిచాడు. తేదీ తెలియదు. ఎందుకంటే ఈ loop లో తేదీలు లేవు. శ్మశానం గుండా వెళ్ళే road ఒక వైపు NH-163, ఇంకొక వైపు villages — Kazipet, Hanumakonda, Matwada.
మర్రి చెట్టు. శవం. తాడు. ఎప్పటిలాగే. విక్రముడు ఎక్కాడు, విప్పాడు, భుజం మీద వేసుకున్నాడు. Bethal ఈసారి కొంచెం late గా నవ్వాడు — maybe యుద్ధం అలసిన నవ్వు.
(ఇలాంటి మరో కథ: విక్రమ్ తానే)
బేతాళుడు: "రాజా, నువ్వు ఇవాళ Kazipet station దగ్గర ఒక ఆడపిల్లని చూశావా? Spreadsheet laptop తెరిచి, కళ్ళు red గా ఉండి, coffee ఆరుతూ ఉంది?"
విక్రమ్: "లేదు బేతాళా. నేను శ్మశానంలో ఉన్నా. Kazipet కి వెళ్ళను."
బేతాళుడు: "సరే, నువ్వు వెళ్ళకపోయినా, కథ నిన్ను చేరుతుంది. ఇవాళ కథ Hanumakonda యువరాణి గురించి. కానీ యువరాణి అంటే crown తో కాదు — laptop తో."
(ఇలాంటి మరో కథ: నిజామాబాద్ పసుపు)
కథ — Kavitha యొక్క spreadsheet
బేతాళుడు: విను రాజా. Kavitha Kakatiyanagar, 31 ఏళ్ళు, Hyderabad లో Microsoft India లో senior software engineer. Salary ₹42 లక్షలు/year. Flat Gachibowli, car Hyundai Creta, parents Hanumakonda lo retired teachers. ఇంట్లో ఒక old trunk ఉంది — తాత అత్తయ్య తాత అత్తయ్య generations గా move అయ్యే trunk — ఆ trunk లో copper plates, palm leaf fragments, ఒక 1908 British-era land settlement document. ఆ document లో వారి surname వెనక ఒక claim — "descended from a junior branch of Kakatiya line, Hanumakonda-Madhira cluster, post-1323 dispersal."
బేతాళుడు: ఈ claim true నో కాదో ASI ఎప్పుడూ verify చేయలేదు. Kakatiya dynasty Malik Kafur invasion తర్వాత 1323 లో fall అయింది. అప్పటి royal family survivors దేశం అంతా చెదిరిపోయారు — కొందరు Bastar forest కి, కొందరు Vijayanagara కి, కొందరు local feudal lords గా villages లో settle అయ్యారు. Eight centuries తర్వాత, ఎవరు real descendant, ఎవరు కథ కట్టుకుంటున్నారు — DNA కూడా definitive answer ఇవ్వదు.
బేతాళుడు: 2024 లో Kavitha ఒక WhatsApp forward చూసింది — "Hanumakonda పాత haveli building, owner absentee, property tax 18 years గా pending, collector auction notice." ఆ haveli — Kavitha తాత చిన్నప్పుడు play చేసిన place. Trunk లో ఆ haveli యొక్క 1952 registration paper కూడా ఉంది, వారి great-grandfather name మీద. Legally murky, ancestrally emotional.
బేతాళుడు: Kavitha మూడు వ్యక్తుల దగ్గర advice అడిగింది. ఈ ముగ్గురే ఈ కథ యొక్క మూడు paths.
(ఇలాంటి మరో కథ: Tech వ్యసనం)
బేతాళుడు: మొదటి వ్యక్తి — వాళ్ళ నానమ్మ, Sharadamma, 78 ఏళ్ళు, Hanumakonda. Village elder. 50 ఏళ్ళు school teacher, retired. ఆమె ఆ trunk ని ఎన్నోసార్లు open చేసి చూసింది, కానీ ఎప్పుడూ దాని గురించి loud గా మాట్లాడలేదు. Kavitha phone చేసినప్పుడు — "నానమ్మా, ఆ haveli property tax కట్టి, name మీదికి తీసుకుందామనుకుంటున్నా" — Sharadamma silent గా ఉంది, తర్వాత మెల్లగా అంది:
బేతాళుడు: "కవితా, మన వంశం గురించి ఒక మాట. మన తాతల తాతలు యుద్ధంలో ఓడిపోయిన రోజు, ఒక pandit వారికి ఒక సలహా ఇచ్చాడు — 'silent గా బతకండి. గొప్పలు చెప్పుకోవద్దు. పేరు మర్చిపోవద్దు, కానీ పేరు proclaim చేయవద్దు.' ఎనిమిది వందల ఏళ్ళుగా మన family ఆ advice follow చేసింది. ఇప్పుడు నువ్వు haveli మీద name పెట్టుకుంటే, newspapers వస్తాయి. TV వస్తాయి. DNA test లు వస్తాయి. Kakatiya heritage fake claimants గురించి అప్పటికే Koh-i-Noor court cases లో ఒక Hyderabad-based family యొక్క పేరు news లో వచ్చింది. వాళ్ళని పూర్తిగా ridicule చేశారు. మన family privacy, ఆ privacy నే మన inheritance. Legal title కాదు, silence నే title."
బేతాళుడు: "Haveli ని వదిలేయి, కవితా. Collector auction చేస్తే చేసుకోనీ. మనకి ఆ iron door తెరవడం అవసరం లేదు."
బేతాళుడు: Kavitha ఆ రోజు రాత్రి ఏడ్చింది. ఏదో లోపల ఒక wound touch అయినట్టు.
రెండవ వ్యక్తి — Kavitha cousin, Rohit Kakatiyanagar, 29 ఏళ్ళు, Bangalore-based. IIM-B graduate, ex-Flipkart, ఇప్పుడు ఒక Web3 heritage startup founder. Startup name fictional గా "RaaniChain" అని పెట్టుకున్నాడు. Idea — Indian royal lineage claims ని NFT లా tokenize చేయడం, heritage tourism tie-ins తో.
బేతాళుడు: Rohit Zoom call లో excited గా ఉన్నాడు. "Kavi akka, ఇది once-in-a-lifetime window. Ramappa UNESCO అయింది 2021 లో. Warangal Fort restoration Phase-3 మీద మెగా tourism push వస్తుంది 2026-2027 లో. మనం ఇప్పుడు position అయితే — haveli ని boutique heritage homestay గా convert చేద్దాం. Tokenize చేద్దాం ancestral claim, fractional ownership sell చేద్దాం. Diaspora Telugu NRIs 'Kakatiya descendant' aura కోసం $500 pay చేస్తారు tokenized certificate కోసం. Plus mini-museum ticket revenue. నేను deck ready చేశా, $2M seed investor interested ఉన్నారు Singapore నుంచి. నువ్వు just co-founder sign అవ్వు. 40% equity తీసుకో."
బేతాళుడు: Kavitha అడిగింది — "Rohit, మన claim verified కాదు కదా? 1908 document ఒక British revenue officer ఒక rural family మాటల మీద రాసిన note. అది courtroom evidence కాదు."
బేతాళుడు: Rohit నవ్వాడు. "Akka, Web3 లో evidence అనేది narrative. Story strong అయితే, chain strong. DNA labs ఉన్నాయి BigY-700 results ఇచ్చే, R1a haplogroup మన region పదార్ధమే — ఆ result ని 'Kakatiya lineage compatible' అని marketing పెట్టొచ్చు. Legal disclaimers ఉంచి. Plus, ASI ఇప్పుడు public-private partnerships accept చేస్తున్నారు heritage sites restoration కోసం. మనం first mover advantage."
బేతాళుడు: "కానీ Rohit, అది commodify చేయడం కదా మన తాతల grief ని?"
బేతాళుడు: Rohit shrug చేశాడు. "Akka, every heritage is commodified eventually. British Museum Koh-i-Noor display చేస్తుంది. Jaipur royals palace hotel నడుపుతున్నారు. Udaipur City Palace ticket ₹700. మనమూ ethically చేద్దాం. Silent గా ఉండి poverty లో haveli crumble అవడం కన్నా, dignity తో monetize చేస్తే ఏ wound open అవుతుంది?"
మూడవ వ్యక్తి — Kavitha చిన్న మామయ్య, Bhaskar Sharma, 62, astrologer, Hanumakonda లో ఒక small shop owner. 40 ఏళ్ళుగా jyotisha practice. Sanskrit fluent, tantra readings చేస్తాడు. Kavitha ని అతను చిన్నప్పుడు ఎత్తుకొని తిరిగినవాడు.
బేతాళుడు: Bhaskar మామయ్య Kavitha ని Hanumakonda కి రమ్మన్నాడు. ఇద్దరూ haveli గేటు దగ్గర నిలబడ్డారు ఒక Sunday morning. గేటు rusted. Compound lo ashwattha trees. ఒక బావి, చిన్న నందీశ్వర shrine, దాని వెనక main building — రెండు floors, collapsing roof.
బేతాళుడు: Bhaskar మామయ్య కళ్ళు మూసుకుని, "కవితా, నేను charts చూశాను. నీ horoscope లో Guru 9th house transit ఇప్పుడు. ఇది ancestral karma ని activate చేసే time. మనం ఈ haveli ని family temple గా convert చేయాలి. Property tax pay చేయాలి, legal title తీసుకోవాలి, కానీ commercial use కాదు. Kakatiya family deities — Ekavira Devi, Swayambhu Shiva — ఇక్కడ reinstate చేయాలి. Month కి ఒకసారి pooja. Free entry. Family kula devata temple."
బేతాళుడు: Kavitha అడిగింది — "మామయ్యా, దీని వల్ల ఏం జరుగుతుంది?"
బేతాళుడు: "కవితా, మన ancestors సమాధానం లేకుండా పోయారు. 1323 లో వారి temples కూల్చబడ్డాయి. Idols broken. ASI ఇప్పుడు Kakatiya Kala Thoranam restore చేస్తోంది, కానీ private family shrines కి ఎవరూ రారు. మనం చేయాలి. ఇది karma రుణం. Not business, not privacy — seva."
బేతాళుడు: "కానీ మామయ్యా, దీనికి ₹60 లక్షలు అవుతాయి minimum. Property tax arrears ₹8 lakhs, legal clearance ₹5 lakhs, restoration ₹40 lakhs, annual maintenance ₹6 lakhs. నా savings మొత్తం వెళ్ళిపోతాయి."
బేతాళుడు: Bhaskar మామయ్య మెల్లగా — "కవితా, Kakatiyas బంగారం పోగొట్టుకున్నారు. నువ్వు savings పోగొట్టుకుంటావు. రెండు same currency లో కాదు, same grammar లో ఉంది."
విక్రముడి ముందు ప్రశ్న
బేతాళుడు: ఇక్కడ నా ప్రశ్న రాజా, చాలా sharp గా.
బేతాళుడు: Kavitha ఏ path తీసుకోవాలి?
బేతాళుడు: నానమ్మ Sharadamma — eight centuries silence ని continue చేయమంటోంది. Privacy is inheritance. Haveli వదిలేయి, auction లో పోనీ. Silence నే dignity.
బేతాళుడు: Cousin Rohit — heritage monetize, NFT tokenize, tourism startup. Dignified commodification. Legal disclaimers తో ethical. First mover advantage తీసుకో, $2M fund కి co-founder అవ్వు.
బేతాళుడు: మామయ్య Bhaskar — reclaim as family temple. Ancestral karma. Seva, not business, not silence. Savings మొత్తం invest చేసి, public free entry temple.
బేతాళుడు: ఇంకొక angle ఉంది రాజా. ఇది Kavitha personal dilemma మాత్రమే కాదు. ఇది ఒక larger question — India లో heritage ni ఎలా handle చేయాలి? Koh-i-Noor ని British Museum లో keep చేయాలా, భారత్ కి return చేయాలా? Jaipur, Udaipur royals ఇప్పటికీ "Maharaja" title use చేస్తున్నారు — legally 1971 లో 26th amendment తో abolish అయినా. Warangal fake claimants హైదరాబాద్ lo already rejected అయ్యారు. Ramappa UNESCO site maintain ASI చేస్తోంది, కానీ funding గురించి political debate ఉంది.
బేతాళుడు: ఇప్పుడు చెప్పు రాజా. ఎనిమిది వందల ఏళ్ళ silence break చేయాలా? అయితే ఎలా — commerce గా, లేక devotion గా? లేక silence నే right answer?
బేతాళుడు: సమాధానం తెలిసి చెప్పకపోతే — నీ తల ఈ Bhadrakali cheruvu రాళ్ళపై చెదిరిపోతుంది. మాట్లాడు రాజా.
విక్రముడి జవాబు
విక్రమ్: (నడక ఆగిపోయింది, ఆకాశం చూస్తూ) "బేతాళా, ఈ ప్రశ్నకు మూడు surface answers, ఒక deep answer. నేను surface నుంచి మొదలుపెడతా."
విక్రమ్: "నానమ్మ Sharadamma mostly correct. ఎనిమిది వందల ఏళ్ళ silence ఒక conscious protective practice. Koh-i-Noor case, recent Hyderabad fake Kakatiya claimants case — ఇవి ఎలా public circus అవుతాయో చూపిస్తాయి. Kavitha gain చేసేది media validation, కానీ loss చేసేది family peace, professional reputation, mental bandwidth. But — Sharadamma answer incomplete. ఎందుకంటే silence కూడా ఒక choice, ఒక assertion. It is not neutral. Silence ని permanent గా freeze చేస్తే, heritage erase అవుతుంది. Grandchildren ఆ trunk ని forget చేస్తారు."
విక్రమ్: "Rohit answer clearly wrong, బేతాళా. ఇది clear గా చెప్తా. NFT tokenization ఆ family's grief ని speculative asset గా convert చేస్తుంది. Legal disclaimers 'ethical' అని claim చేసినా, underlying motion అది ancestor worship ని market pump-and-dump గా degrade చేస్తుంది. 1323 invasion trauma — మనిషి trauma — ఒక JPEG link అవదు. Rohit path financial success ఇవ్వవచ్చు, కానీ అది 'Kakatiya descendant' brand ని devalue చేస్తుంది, ఎప్పటికీ. First mover advantage ఒక racial-cultural wound మీద profit — ఇది wealth creation కాదు, ఇది desecration."
విక్రమ్: "Bhaskar మామయ్య path emotionally compelling, కానీ fiscally reckless. ₹60 lakhs ఒక unverified lineage claim మీద invest చేయడం — Kavitha 31 ఏళ్ళ woman, unmarried, parents medical needs upcoming. Temple reconstruction noble intention, కానీ noble intention alone దారి చూపించదు. Plus, family temple publicly accessible అవుతే, అది కూడా claim assertion. Sharadamma silence concern తో conflict అవుతుంది."
విక్రమ్: "So — మూడు paths lo పూర్తిగా right ఏదీ లేదు. ఇప్పుడు deep answer."
విక్రమ్: (కొంచెం నిదానంగా) "బేతాళా, ఇక్కడే సంస్కృతం లో ఒక concept వస్తుంది — vairāgyam. సాధారణంగా 'detachment' అని translate చేస్తారు, కానీ అది incomplete. Vairāgyam అంటే 'colorlessness' — రాగం అంటే color, attachment, craving; విరాగం అంటే ఆ color నుంచి ఉంటూనే దూరంగా ఉండగలగడం. Kakatiya claim మీద Kavitha attachment — అది ego యొక్క color. Silence మీద Sharadamma attachment — అది fear యొక్క color. Temple మీద Bhaskar attachment — అది grief యొక్క color. Monetization మీద Rohit attachment — అది greed యొక్క color. నాలుగు colors. Vairāgyam ఈ నాలుగు colors ని చూస్తూ, వాటిలో dissolve కాకుండా ఉండడం."
విక్రమ్: "Practical translation ఏంటంటే — Kavitha మొదట ఈ ప్రశ్న అడగాలి: 'నేను haveli claim చేస్తే, ఏ color నన్ను drive చేస్తోంది? Ego? Guilt? FOMO? Ancestor obligation?' ఏ answer నిజాయితీగా వస్తుంది, ఆ answer తెలిస్తే, action correct అవుతుంది."
విక్రమ్: "నా verdict, బేతాళా, ఈ specific case కి — Kavitha neither silent గా ఉండాలి, neither NFT చేయాలి, neither temple కట్టాలి. Kavitha మొదట ఒక middle path తీసుకోవాలి. Haveli ki property tax arrears ₹8 lakhs — తను pay చేయగలదు, savings touch అవకుండా 6 months emergency fund use చేసి. Legal title తీసుకోవాలి, కానీ public announcement లేకుండా. తర్వాత haveli ని ASI Telangana కి heritage property గా donate చేయాలి, family trust clause తో — 'maintenance ASI చేయాలి, public access controlled, family naming rights లేవు, commercial use prohibited.'"
విక్రమ్: "ఇది vairāgyam యొక్క practical form. Ownership తీసుకోవడం అనేది silence break, కానీ immediate దానం చేయడం అనేది ego dissolve. Rohit commodification avoid, Bhaskar savings drain avoid, Sharadamma silence protection — partial గా maintained. 1323 trauma ని ASI restore చేస్తే, అది individual family burden కాదు, national heritage responsibility."
విక్రమ్: "Kavitha lose చేసేది ₹8 lakhs, ఒక emotional weekend, ఒక family argument Rohit తో. Gain చేసేది — eight centuries weight తనపై నుంచి లేచిపోవడం. ఇది vairāgyam — ఎందుకంటే attachment release అవుతుంది without denial. తను claim own చేసింది, కానీ claim ని తనకు outside ఉంచింది. ఇది renunciation కాదు, ఇది transcendence."
విక్రమ్: "Gita 6వ adhyaya, 10వ శ్లోకం — yogī yuñjīta satatam ātmānaṁ rahasi sthitaḥ. Yogi solitude లో తన ని stabilize చేసుకోవాలి. Kavitha ఒక yogi కాదు, కానీ ఒక 2025 software engineer, ఒక Kakatiya alleged descendant, ఒక modern woman — తనకి తన rahasya (solitude) Spotify headphones లోనే దొరుకుతుంది. ఆ solitude లో decide చేయాలి — ఆ trunk తెరిస్తే, అది ego కోసం నా? Or ancestors కోసం నా? ఆ answer clear అయ్యే వరకు, ఏ action తీసుకోకూడదు."
విక్రమ్: "నా final answer — Sharadamma, Rohit, Bhaskar — ముగ్గురూ partially correct. కానీ ఒక్కరి path pure form లో correct కాదు. Kavitha కి ఒక fourth path ఉంది, ఆ path రెండు principles మీద నిర్మితం — ownership assertion, immediate surrender. ఇది vairāgyam లో inherent contradiction. అది contradictionని తట్టుకోగలగడమే human sadhana."
బేతాళుడు: (చాలా నిమిషాలు silent) . "ఓ రాజా, నువ్వు ఇవాళ పచ్చిగా మాట్లాడావు. Rohit ni పూర్తిగా reject చేసావు — ఇది harsh, కానీ needed. Sharadamma, Bhaskar — respect తో complete answers కాదని చెప్పావు. Fourth path invent చేశావు."
బేతాళుడు: "కానీ ఒక గుర్తు. ఈ 'donate to ASI' idea — ASI Telangana bureaucracy slow. File lo ఉండిపోవచ్చు ఏళ్ళు. Kavitha ownership తీసుకుని, ASI process stuck అయి, haveli ఇంకా crumble అయితే?"
విక్రమ్: "బేతాళా, answer ideal form. Real life messy. Kavitha ASI donation process 3 years తీసుకోవచ్చు. ఆ 3 years Kavitha temporary trustee — కనీస maintenance only, no publicity, no commercial, no worship. Bureaucratic limbo కూడా ఒక form of vairāgyam — holding without grasping."
బేతాళుడు: "సరే. ఈ sabha లో నీ answer నిలుస్తుంది. కానీ నేను వెళ్ళాలి — Kavitha laptop ముందు ఇంకా కూర్చుని ఉంది. తనకి ఈ answer చేర్చాలి ఎలాగైనా."
శవం మాయమైంది. చెట్టు మీదికి కాదు ఈసారి, Bhadrakali cheruvu నీటిలోకి dissolve అయినట్టు. విక్రముడు వెనుతిరిగాడు. Hanumakonda వైపు wind మారింది. ఎక్కడో దూరంగా, ఒక 31 ఏళ్ళ software engineer తన spreadsheet save చేసి, laptop close చేసింది. Notebook తీసి, ఒక line రాసింది — "property tax pay. then — let go." అది తన handwriting. కానీ సలహా ఎక్కడి నుంచి వచ్చిందో తనకి exactly తెలియదు. Maybe Rudrama Devi bronze statue వెన్నెల reflection నుంచి. Maybe శ్మశానం గాలి నుంచి. Maybe తన own గుండెలోతుల్లో ఉన్న vairāgyam seed నుంచి.
ఇది రాస్తూ నాకు 2025 Dasara సమయంలో వరంగల్ వెళ్ళిన memory వచ్చింది. Ramappa Temple — UNESCO World Heritage Site since 2021 — అక్కడ నేను ఒక ASI guide తో మాట్లాడాను. అతని పేరు చెప్పను (he asked not to be named), కానీ 22 ఏళ్ళుగా ఆ temple preserve చేస్తున్న మనిషి. నేను అడిగాను — "ఎన్ని families ఈ temple ancestral heritage అని claim చేయడానికి వస్తారు?" అతను నవ్వాడు. "సంవత్సరానికి 10-15. కొందరు genuine documents తో, కొందరు ChatGPT research తో. నా job వాళ్ళని politely refuse చేయడం." తర్వాత serious గా మారి — "నిజమైన Kakatiya descendants ఎవరైనా ఉన్నా, వాళ్ళు రారు సాయి garu. వాళ్ళు silent గా ఉంటారు. 1323 తర్వాత వాళ్ళు బతకడం నేర్చుకున్నారు by being invisible." ఈ sentence నన్ను వదలట్లేదు. ఈ కథలో Kavitha character fictional, కానీ dilemma real. Koh-i-Noor repatriation debate, Jaipur-Udaipur royal families heritage hotel commercialization, Warangal Fort Phase-3 restoration tender applications — ఈ 2025-2026 news అన్నీ ఈ same question ని different scale లో అడుగుతున్నాయి. Heritage ని ఎలా carry చేయాలి — claim గా, commerce గా, devotion గా, లేక vairāgyam గా? మీ ఇంట్లో ఎవరైనా ఇలా "నేను ఎవరి descendant" అనే trunk ఒకటి ఎత్తి పెట్టుకున్నారా? ఆ trunk తెరవడానికి ముందు ఏ question ask చేసుకోవాలి? Comment లో మీ view చెప్పండి — ego color, guilt color, grief color, greed color, ఈ నాలుగులో మీది ఏది? నేను honest గా చదువుతా.
— సాయి కిరణ్ / Sai Kiran
