వంశపారంపర్య శపథం
The inherited oath: great-grandfather's vow
In English: The inherited oath: great-grandfather's vow. A modern Telugu Vikram-Bethala story retold for 2025 readers — one dharmic question, one verdict, and one Sanskrit principle at the climax.
2024 చివర్లో The Hindu లో ఒక చిన్న report వచ్చింది — Warangal district లోని ఒక గ్రామంలో, రెండు కుటుంబాల మధ్య ఎనభై ఏళ్ళుగా మాట్లాడని feud ఇప్పటికీ కొనసాగుతోంది. Boundary wall, ఒక చావు, ఒక శపథం. Telangana formation దశాబ్దం దాటింది, state separate అయ్యింది, highways వచ్చాయి, 4G వచ్చింది, YouTube ఉంది — కానీ ఆ రెండు కుటుంబాల మధ్య గడప దాటిన మాట మాత్రం దాటలేదు. Reporter ఒక line రాశాడు, అది నాకు ఇంకా గుర్తుంది — "The silence is inherited like property." మౌనం ఆస్తిలా వారసత్వం అయింది. ఆ వాక్యం నేను అప్పటినుండి ఎన్నో సార్లు గుర్తు చేసుకున్నా. 2026 February లో మా cousin wedding లో, మా తాత వైపు వాళ్ళ గురించి ఇదే pattern ఉండేది — ఒక పాత boundary quarrel తప్ప, ఇప్పుడు ఎవరికీ reason గుర్తు లేదు, కానీ silence మాత్రం జారీగా ఉంది. ఆ reality లో నుంచి ఈ రోజు కథ పుట్టింది. ఊరు పేరు ఫిక్షనల్, feud ఫిక్షనల్ — కానీ weight real.
విక్రముడికి ఈ రోజు రాత్రి కొంచెం తేడాగా ఉంది. చేతులు చల్లగా ఉన్నాయి, గాలి వేడిగా ఉంది. వర్షం పడే సూచన ఉంది కానీ రావడం లేదు. చెట్టు దగ్గరికి నడిచి, శవాన్ని దించుకొని, భుజం మీద వేసుకొని నడక మొదలు పెట్టాడు. ఈ నడకలో ఒక rhythm ఉంది — కథ ఎప్పుడు మొదలవుతుందో తెలియదు, కానీ మొదలవుతుంది.
బేతాళుడు: (భుజం మీద నుంచి, మెల్లగా) "రాజా, ఈ రోజు కథ వేరు. ఇది ఒక్క మనిషి dilemma కాదు. ఇది తరాల dilemma."
(ఇలాంటి మరో కథ: శిక్ష బదులు)
విక్రమ్: "తరాల dilemma అంటే?"
బేతాళుడు: "ఒక శపథం ఉంటే — ఇది నా తాత చేశాడు, నా తండ్రి పాటించాడు, నేను follow అవ్వాలా? నాకు reason కూడా సరిగా తెలియదు. కానీ గడప దాటితే exile. ఇది క్రొత్త ప్రశ్న కాదు — కానీ 2026 లో, ఇది వేరే shape తీసుకుంటుంది. విను."
చక్రంపేట — ఒక ఊరి పేరు, ఒక పేరులోని గాయం
బేతాళుడు: రాజా, జనగామ district కి కొద్ది దూరంలో, చక్రంపేట అనే ఒక ఊరు ఉంది. Population సుమారు 2,400. రెండు పెద్ద కుటుంబాలు — ఒకటి రాజగోపాల వంశం, రెండవది వెంకటేశ్వరుల వంశం. రెండూ రైతు families, ఒకప్పుడు ఒకే ఊరి బాగా అల్లుకున్న రెండు కొమ్మలు.
(ఇలాంటి మరో కథ: పరాజితుడి విజయం)
బేతాళుడు: 1935 లో ఒక boundary wall dispute జరిగింది. వరి పొలాల మధ్య ఒక మట్టి గట్టు, ఎంతో శతాబ్దంగా ఉన్నది, ఒక రోజు రాత్రి సర్వే లెక్కలో కొంత ఎర్రమట్టి side కి shift అయింది. వెంకటేశ్వరుల తాత Ramayya ఆ గట్టు దగ్గర నిలబడి wall కట్టడం మొదలుపెట్టాడు. రాజగోపాలుల తాత Kotayya వచ్చాడు — argument, పెద్ద గొడవ, కర్రలు. ఆ రాత్రి, Kotayya గారి భార్య Lakshmamma, మధ్యలో వచ్చి ఆపబోయింది. ఒక తోపుడు, తల రాయికి తగిలి, ప్రాణం పోయింది.
బేతాళుడు: పోలీసు case అయింది. కానీ ఆ రోజుల్లో Nizam state యొక్క అంచు పల్లె. Evidence సరిగా లేదు. కేసు dismiss అయింది. కానీ Kotayya రాజగోపాలు తన భార్య శవం ముందు ఒక శపథం చేశాడు — "ఈ నాటి నుంచి, మా వంశం వెంకటేశ్వరుల వంశంతో మాట్లాడదు. గడప దాటదు. అన్నం పంచదు. పెళ్ళి కలపదు. తరతరాలు. ఎవరైనా ఈ శపథం దాటితే, వాడు ఈ వంశానికి బయట." ఈ శపథం అప్పుడు ఊరి చావిడి ముందు announce అయింది. పెద్దలు witness.
బేతాళుడు: 1935 నుంచి 2026 వరకు — తొంభై ఒక్క ఏళ్ళు. Telangana Nizam rule పోయింది, Andhra Pradesh formation అయింది, separate Telangana వచ్చింది — 2014. రాష్ట్రాలు మారాయి, constitution మారింది, phone రింగులు మారాయి — కానీ చక్రంపేట లో, ఆ రెండు కుటుంబాల మధ్య silent line ఇంకా strong గా ఉంది. ఊళ్ళో school lo పిల్లలు పక్క పక్కన కూర్చుంటారు, ఒక కుటుంబ పిల్లవాడికి ఇంకొక కుటుంబ పిల్లవాడు water bottle share చేయడు. తరం తర్వాత తరం నేర్పించారు.
సూర్యరాజ్, ఒక Hitech City founder
బేతాళుడు: ఇప్పుడు 2026 లోకి వద్దాం. సూర్యరాజ్, వయసు 32. రాజగోపాల వంశం. Chakrampet ఊళ్ళో పెరిగి, Warangal NIT లో engineering, Bangalore లో కొన్నేళ్ళు product role, 2022 లో తిరిగి Hyderabad వచ్చి Hitech City లో "సహచర్య" అని ఒక AI-native HR-tech startup మొదలుపెట్టాడు. Team 22 మంది. Funding Series A, ₹18 crores. Madhapur లో ఒక sleek office, glass walls, standing desks.
(ఇలాంటి మరో కథ: నాస్తికుడి మరణం)
బేతాళుడు: సూర్యరాజ్ కి ఊరి memory undi. ఏటా Sankranti కి Chakrampet వెళ్తాడు. Tataayya — అది 82 ఏళ్ళ Veerayya, Kotayya యొక్క మనవడు — వాకిలిలో మడత కుర్చీలో కూర్చుని గడప వైపు చూస్తూ ఉంటాడు. వెంకటేశ్వరుల ఇల్లు రెండు వీధుల అవతల. సూర్యరాజ్ ఆ వీధి దగ్గర నుంచి walk చేసినప్పుడు, Tataayya గుర్తు చేసేవాడు — "ఆ వీధి గడప దాటకు. మా రక్తంలో వారి dust పడకూడదు."
బేతాళుడు: 2025 November లో Hyderabad లో ఒక HR-tech conference. HICC, Novotel. Two-day event. సూర్యరాజ్ panel speaker. Topic: "AI in employee wellness." రెండవ రోజు lunch లో, queue లో ఒక అమ్మాయి వెనక నిలబడ్డాడు. ఆ అమ్మాయి పేరు స్మిత. వయసు 29. Pune లో clinical psychologist, employee mental health space లో consultant. Conversation పెరిగింది, ఆ రోజు సాయంత్రం Necklace Road దగ్గర coffee, మరుసటి రోజు breakfast, అప్పటినుంచి daily WhatsApp. రెండు నెలల్లో, సూర్యరాజ్ కి realize అయింది — ఇది ఇంకో relationship కాదు. ఇది the relationship.
బేతాళుడు: January 2026 లో, సూర్యరాజ్ family introduction కోసం plan చేశాడు. Smita తల్లిదండ్రుల గురించి అడిగాడు. స్మిత నవ్వుతూ — "మా తాత ఊరు Warangal side. చక్రంపేట అని చిన్న ఊరు. మీకు తెలియదేమో." సూర్యరాజ్ గుండె ఆగినట్టు అనిపించింది. "మీ family name?" "వెంకటేశ్వరులు. మా తాత Ramayya యొక్క మనవడు."
బేతాళుడు: ఆ రాత్రి సూర్యరాజ్ నిద్రపోలేదు. Smita కూడా. రెండు రోజుల తర్వాత ఇద్దరూ కలిసి ఊరి history మొత్తం dig చేశారు. 1935 incident, శపథం, ఇంకా enforceable గా ఉన్న silence. ఇద్దరికీ confirm అయింది — ఇది romance novel లో చదివిన setup కాదు. ఇది వాళ్ళ life.
తాతయ్య మాట, Astrologer మాట
సూర్యరాజ్ Feb 2026 లో ఊరికి వెళ్ళాడు. Tataayya కి నేరుగా చెప్పాడు — "Tataayya, నేను ఒక అమ్మాయిని పెళ్ళి చేసుకోవాలని అనుకుంటున్నా. తను వెంకటేశ్వరుల వంశం."
బేతాళుడు: Tataayya రెండు నిముషాలు silent గా ఉన్నాడు. తర్వాత మడత కుర్చీలో నుంచి లేచాడు, కర్ర తీసుకున్నాడు, వాకిలి గడప దగ్గరికి వెళ్ళాడు. అక్కడి నుంచి తిరిగి — "సూర్యా. నా తాత చేసిన శపథం ఈ గడపకి bound అయి ఉంది. ఈ గడప దాటి నువ్వు ఆ అమ్మాయిని తీసుకొని వస్తే, నీ పేరు వంశ pustakam నుంచి వేరు. Property share లేదు. Festivals లో లేదు. నా చావు రోజు కూడా లేదు. నేను నిన్ను ద్వేషించను — కానీ నా తాత ఇచ్చిన మాటని నేను break చేయలేను."
బేతాళుడు: ఇది threat కాదు, బెదిరింపు కాదు — ఇది exact, calibrated, 82 ఏళ్ళ clarity. సూర్యరాజ్ కూర్చున్నాడు. "Tataayya, ఆ ఘటన 1935. ఇప్పుడు 2026. ఆ రోజు చనిపోయిన Lakshmamma అమ్మమ్మ — తను ఏమి wanted అని ఎవరికీ తెలుసు? ఆ శపథం Kotayya తాత పెట్టిందే, తను కాదు. నిజానికి మనం ఒక మనిషి grief ని ఒక tradition గా carry చేస్తున్నాం. ఇది వందేళ్ళు carry చేసినంత మాత్రాన నిజం అవ్వదు."
బేతాళుడు: Tataayya నవ్వాడు, చేదుగా. "నాయనా, ఇది logic ప్రశ్న కాదు. శపథం logic ని respect చేయదు. శపథం time ని bind చేస్తుంది. మా నాన్న నాకు ఒక్క మాట చెప్పారు — 'Veera, నువ్వు ఈ శపథాన్ని break చేస్తే, ఇది break కాదు — ఇది నీలో transfer అవుతుంది. నీ కొడుకు మరో form లో feel చేస్తాడు.' నాకు 82 ఏళ్ళు, నా కొడుకులు చూశారు — ఇది పుస్తకంలో superstition లా సరిగా vocabulary లేదు — కానీ karma అనేది real రా. వారి tongue meet అవ్వాలి అంటే ఊరి మొత్తం elders ఒప్పుకోవాలి, వారి family elders కూడా. ఇది ఒక్క మనిషి decision కాదు."
బేతాళుడు: సూర్యరాజ్ అప్పుడు village astrologer Pichaiah గారిని కలిశాడు. జనగామ side లో famous ఆయన. 73 years. చార్ట్స్, పంచాంగం, moon phases — ఆయన పద్ధతి. సూర్యరాజ్ family history, 1935 incident, present dilemma అంతా చెప్పాడు. Pichaiah గారు రెండు గంటలు silent గా charts చూశాడు. తర్వాత ఒక మాట — "నాయనా, శపథం ఒక మనిషి చేశాడు, అది ముగిసింది. కానీ karmic వలయం వేరు. అది ఒక action మాత్రం కాదు — అది ఒక chain. ఈ chain ని break చేయడం ఎవరైనా ఒకరు చేయాలి. లేకపోతే మూడవ తరం, నాలుగవ తరం ఇంకొక form లో ఈ గాయాన్ని repeat చేస్తారు."
బేతాళుడు: "కానీ" — Pichaiah గారు ఆగాడు — "break చేయడం అంటే 'నేను వెళ్ళి పెళ్ళి చేసుకుంటా, elders ని ignore చేస్తా' అని కాదు. Karmic break కి ఒక పద్ధతి ఉంది. Ritual అవసరం. Two families elders ఒక చోటికి రావాలి. ఒక prayaschitta karma. 1935 లో చనిపోయిన Lakshmamma కి ఒక సామూహిక shradhdha. రెండు వంశాల pedda lu ఒకే తీర్థం తీసుకోవాలి. ఆ తర్వాత మాత్రమే ఈ వలయం stop అవుతుంది. నువ్వు ఈ ritual organize చేయగలిగితే, నీ పెళ్ళి dharmic అవుతుంది. Simply elope చేస్తే, గాయం transfer అవుతుంది."
విరక్తి — detachment అంటే ఇది కాదు, కానీ ఇది కూడా
బేతాళుడు: సూర్యరాజ్ Hyderabad తిరిగి వచ్చాడు. Smita తో discuss చేశాడు. తన తండ్రి — Smita తండ్రి — Pune lo CA, practical మనిషి — ఫోన్ లో చెప్పాడు: "నాయనా, ఈ శపథం అని ఊరి పిచ్చి. నేను ఎప్పుడూ follow అవ్వలేదు. మీరిద్దరూ register office marriage చేసుకోండి. ఆ 82 ఏళ్ళ Tataayya ఎన్నాళ్ళుంటాడు? కొంతకాలం silence, తర్వాత settle అవుతుంది." Practical advice. తప్పూ కాదు.
బేతాళుడు: కానీ సూర్యరాజ్ కి అది తృప్తిగా లేదు. Smita కి కూడా. రెండవ option ఉంది — Pichaiah గారు చెప్పిన ritual road. Two-family elders meeting. ఇది organize చేయడం near impossible. Tataayya ఒప్పుకోడు. Smita తాత Venkatayya (78, Chakrampet లోనే ఉన్నారు) — ఆయన position సూర్యరాజ్ కి తెలియదు.
బేతాళుడు: సూర్యరాజ్ ఒక రాత్రి office terrace మీద కూర్చున్నాడు, Financial District skyline చూస్తూ. Phone తీసి Pichaiah గారికి call చేశాడు. "నేను రెండు options గురించి ఆలోచిస్తున్నా, గారూ. Elope or ritual. రెండిటి మధ్య ఏదైనా మూడవ option ఉందా?"
బేతాళుడు: Pichaiah గారు ఒక మాట అన్నారు, అది సూర్యరాజ్ life లో ఇంకెప్పుడూ మరిచిపోలేడు. "నాయనా, మూడవ option ఉంది — కానీ అది విరక్తి path. అది ఎవరికీ suggest చేయను. నువ్వు Smita ని వదలడం. ఊరి శపథం ని respect చేయడం. ఆ గాయం ని break చేయకుండా carry చేయడం. ఈ option 'good' option కాదు. కానీ ఇది exist చేస్తుంది. నీ choice అంటే — attachment తో break చేస్తావా, attachment తో keep చేస్తావా, లేదా detachment తో walk away అవుతావా. ఈ మూడవ option ని చాలా మంది saints తీసుకున్నారు. కానీ సాధారణ గృహస్థు కి ఇది suitable కాదు. నీకు ఇది చెప్తున్నా ఎందుకంటే దీన్ని consider చేసిన తర్వాత మాత్రమే మొదటి రెండు options నీకు clear అవుతాయి."
బేతాళుడు: ఈ మాట సూర్యరాజ్ లో ఒక shift తెచ్చింది. విరక్తి — vairāgyam — ని option గా చూడటం తర్వాత, మిగిలిన రెండు options మీద clarity వచ్చింది.
బేతాళుడి ప్రశ్న
బేతాళుడు: రాజా, ఇక్కడే ప్రశ్న.
బేతాళుడు: సూర్యరాజ్ ఏం చేయాలి? ఒకటి — Tataayya మాట ని respect చేసి, Smita ని వదిలేసి, 91 ఏళ్ళ శపథాన్ని maintain చేయడం. ఇది family dharma. రెండు — Smita తో register marriage, Tataayya exile, ఊరి తో severance. ఇది individual right. మూడు — Pichaiah గారు చెప్పిన ritual path, two families elders ని convince చేసి karmic break చేయడం. ఇది ambitious but dharmic.
బేతాళుడు: ఇంకొక deeper layer ఉంది. Tataayya point valid. "శపథాన్ని break చేస్తే అది transfer అవుతుంది" — ఇది superstition అని dismiss చేయగలమా? లేదా ఇది emotional inheritance యొక్క ఒక real mechanism అని accept చేయాలా? ఒక తాత ఒక trauma carry చేస్తే, అది తర్వాతి తరం లో ఎక్కడైనా leak అవుతుంది — psychology కూడా ఇది confirm చేస్తుంది.
బేతాళుడు: ఇంకా subtle ప్రశ్న — Pichaiah గారు చెప్పిన vairāgyam option. పెళ్ళి వదిలి శపథం carry చేయడం. ఇది noble weakness లా కనిపిస్తుంది, కానీ ఇది కూడా ఒక dharma గా consider చేయాలా? 2026 లో, Hitech City founder ఒక 1935 శపథం కోసం తన personal life sacrifice చేస్తే, ఇది wisdom అనాలా, stupidity అనాలా?
బేతాళుడు: జవాబు నీకు తెలిసీ మౌనంగా ఉంటే — రాజా, నీ తల పగిలిపోతుంది. నిదానంగా, నిజాయతీగా చెప్పు.
విక్రముడి జవాబు
విక్రమ్: (నడక slow చేస్తూ) "బేతాళా, ఈ ప్రశ్న లో నాలుగు layers ఉన్నాయి. ఒక్కొక్కదాన్ని విడదీయాల్సిందే."
విక్రమ్: "మొదట, Tataayya position. వాడు stubborn old man అని dismiss చేయడం తప్పు. 91 ఏళ్ళు ఒక శపథాన్ని maintain చేశాడు అంటే — అది superficial loyalty కాదు, అది identity structure. వాడి identity ఆ శపథం చుట్టూ కట్టబడింది. శపథం break అయితే, వాడి మొత్తం inner scaffolding collapse అవుతుంది. ఇది Tataayya fault కాదు. ఇది generational trauma యొక్క నిజమైన shape. వాడిని respect చేయాలి."
విక్రమ్: "రెండు, Smita తండ్రి practical view. 'Elope చేయండి, Tataayya చచ్చిపోతాడు కొన్నాళ్ళల్లో, silence settle అవుతుంది.' ఇది efficient, కానీ ఇది shallow. ఎందుకంటే Tataayya passing తో శపథం die అవ్వదు. Smita కూతురు, కొడుకు, ఎవడైనా ఒక generation తర్వాత మళ్ళీ ఈ history తెలుసుకుంటారు. 'మన తాత ఊరి elder ని break చేశాడు' అనే narrative carry చేస్తారు. గాయం transfer అవుతుంది, shape మారుతుంది. Pichaiah గారు చెప్పింది exact గా ఇదే."
విక్రమ్: "మూడు, ritual path. Two families elders meeting, prayaschitta shradhdha. ఇది ideal. కానీ ఇది realistic గా ఎంత feasible? Tataayya current position ఇది accept చేయడానికి చాలా rigid. కానీ ఒక subtlety ఉంది — సూర్యరాజ్ ఈ path ని attempt చేయాలి, result మీద attachment లేకుండా. Attempt itself ఒక dharmic action. ఒక పేపర్ మీద, ఒక meeting, ఒక dialogue offer — Tataayya reject చేసినా, సూర్యరాజ్ తన duty discharge చేసినట్టు. ఇక్కడ ఒక Sanskrit line మననం చేయాలి — vairāgyamapi saṃprāpya na mucyate mahātmanaḥ — విరక్తి పొందినా, మహాత్ముడు బంధం నుంచి mukti పొందేది కర్మ విడిచిపెట్టడం వల్ల కాదు, కర్మ యొక్క ఫలితం మీద attachment వదలడం వల్ల. అర్థం — action తీసుకో, outcome మీద grip వదులు."
విక్రమ్: "నాలుగు, Pichaiah గారు చెప్పిన true vairāgyam option — Smita ని వదిలేయడం. ఇది attractive గా కనిపిస్తుంది ఒక philosophical సంస్కారానికి, కానీ ఇది misplaced vairāgyam. విరక్తి అంటే 'ఇది bhayam కష్టంగా ఉంది కాబట్టి వదిలేస్తా' కాదు. విరక్తి అంటే 'ఇది నా true dharma కాదు అని నాకు స్పష్టత ఉంది కాబట్టి నేను ఒక higher ground చేరుకుంటున్నా.' సూర్యరాజ్ sage కాదు, మఠస్థుడు కాదు. వాడు గృహస్థు. వాడికి Smita తో life అనేది legitimate dharma. దాన్ని శపథం కోసం sacrifice చేయడం — ఇది noble sound అవుతుంది, కానీ ఇది ఒక emotional suicide, disguised as virtue."
విక్రమ్: (ఆగి, శ్వాస తీసుకొని) "నా verdict. సూర్యరాజ్ మూడవ path తీసుకోవాలి. Ritual path attempt చేయాలి — full sincerity తో, ఆరు నెలలు దాకా. Smita తో కలిసి. Elders house visits, multiple dialogues, Pichaiah గారి guidance తో ఒక shradhdha offer. ఒకవేళ Tataayya చివరికి ఒప్పుకోకపోతే — అప్పుడు register marriage చేసుకోవాలి, కానీ ఒక important step తో. Lakshmamma amma కి ఒక shradhdha ఇద్దరు కలిసి perform చేయాలి, without Tataayya presence. ఇది personal ritual. ఇది transferred గాయం కి ఒక release valve. ఆ తర్వాత ఏ response వచ్చినా — exile, silence, eventual reconciliation — accept చేయడం. ఇది vairāgyam యొక్క నిజమైన shape — attachment లేని action, result మీద ఆధారపడని duty."
విక్రమ్: "Tataayya ని break చేయవద్దు, కానీ వాడి శపథం తర్వాత ఆగవద్దు. రెండు కలిసి చేయాలి. ఇది middle path కాదు — ఇది deeper path."
బేతాళుడు: (ఒక long pause) "రాజా, ఈసారి నువ్వు నన్ను ఆశ్చర్యపరిచావు. Four-layer dissection. Tataayya కి respect, Smita తండ్రి critique, ritual path prescription, false vairāgyam unmasking. నీ Sanskrit line placement చాలా correct. Vairāgyam అంటే renunciation of action కాదు, renunciation of fruit."
బేతాళుడు: "కానీ నువ్వు మాట్లాడావు — rule broke. నీ తల పగల్లేదు, ఎందుకంటే నీ answer incomplete కాదు. కానీ నేను మళ్ళీ చెట్టుకి వెళ్తా. ఈ కథ repeat అవుతుంది, ఒక form లో, ఒక ఊరిలో, ఒక generation లో. శపథాలు ఇంకా exist చేస్తాయి. Break చేసే sadhakas ఇంకా అవసరం."
విక్రముడు నిలబడ్డాడు. శవం తేలికగా feel అయింది. గాలి మారింది. వర్షం ఇంకా పడలేదు, కానీ ఆ ఎదురుచూపు తగ్గింది. చెట్టు వైపు తిరిగాడు — కానీ ఈసారి బేతాళుడు ఎగిరి వెళ్ళేలోపు, విక్రముడు ఒక్క మాట చెప్పాడు — "బేతాళా, ఒక family శపథం carry చేయడంలో courage ఉంటుంది. దాన్ని break చేయడంలో కూడా courage ఉంటుంది. కానీ దాన్ని dissolve చేయడంలో — rituals, dialogues, humility తో — నిజమైన వీరత్వం ఉంటుంది." బేతాళుడు నవ్వాడు, శవం మళ్ళీ చెట్టుకి ఎగిరింది, నడక మొదలు. ఎప్పటిలానే, కానీ ఎప్పటిలాగా కాదు.
ఈ కథ రాస్తూ నాకు ఒక ఘటన గుర్తొచ్చింది. 2025 Ugadi కి మా పిన్ని ఊరు (Nalgonda side) వెళ్ళాను. అక్కడ ఒక పొరుగు ఇంట్లో ఇలాంటిదే పాత feud. మూడు తరాల క్రితం ఒక land dispute. ఇప్పటికీ ఆ రెండు కుటుంబాలు ఒకే గుడిలో దర్శనం చేయరు. మా పిన్ని husband — retired school headmaster — ఆయన చెప్పాడు, "సాయీ, ఇలాంటి శపథాలు ఆకలి పెరిగే వయసులో పెట్టినవి. తర్వాత వాటిని feed చేసేది gossip, silence, గ్రామ politics. Break చేయడం ఒక్క generation కి చేతనైతే, chain ఆగుతుంది. కానీ break చేసేవాడికి ఆ generation లో గౌరవం దొరకదు. తర్వాతి తరాలు మాత్రమే thanks చెప్తాయి." ఈ మాట నాకు ఒక real framework ఇచ్చింది. 2024-2026 Telangana ఊళ్ళల్లో ఇటువంటి inherited feuds ఇంకా ఎన్నో ఉన్నాయి — Warangal, Karimnagar, Mahbubnagar sides. మీ ఇంట్లో ఏదైనా inherited silence ఉందా? ఒక పాత గాయం, reason ఇప్పుడు ఎవరికీ సరిగా తెలియదు, కానీ silence మాత్రం intact? Comment లో చెప్పండి — share చేస్తే ఎవరికైనా break చేసే courage వస్తుంది.
— సాయి కిరణ్ / Sai Kiran
